Het overkomt ons allemaal weleens. Iemand die over je persoonlijke grenzen gaat. Soms heb je die grenzen heel duidelijk voor ogen, maar het kan ook gebeuren dat je net leert wat je wel of niet prettig vindt. De grote vraag is alleen: Hoe kun je duidelijk zijn in wat je wel en niet wilt?

De eerste stap daarin is dat je voor jezelf duidelijk hebt, of krijgt, wat je prettig vindt en wat niet. Zodra je dit weet, kun je gaan bedenken hoe je deze grens wil bewaken en duidelijk kan maken naar de mensen om je heen.
Om dit duidelijk te krijgen, kun je bijvoorbeeld een lijstje maken met dingen die je wel of juist niet prettig vind om te ervaren. Natuurlijk kunnen hier dingen dubbel in staan. Dan is het goed om te onderzoeken tot hoever je prettig vind of kan accepteren en wanneer dit voor jou te ver gaat. Hierbij kun je ook heel goed naar eerdere ervaringen kijken en hoe je gevoel bij die situatie toen was.
Het is heel begrijpelijk als je dit lijstje niet met iedereen wil delen, sommige kunnen ook persoonlijk zijn om jezelf te beschermen. Bijvoorbeeld: “Ik doe maar één activiteit op de dag en pak daarna mijn rust.”

Zelf heb ik bijvoorbeeld een grens die ik voor mezelf en de mensen om me heen heel duidelijk heb en maak. 
Ik houd niet van lichamelijke aanrakingen, zoals een knuffel of hand vasthouden. Natuurlijk zijn hier uitzonderingen op. Zo kan ik bij het sporten niet voorkomen dat er soms een aanraking plaatsvindt. Ook bij zakelijke afspraken is er altijd een moment dat je elkaar de hand geeft, hier kom je niet onderuit.
De andere kant van de uitzondering hierop is dat er een klein aantal mensen in mijn omgeving is, waarbij ik soms juist heel erg verlang naar de aanraking van een knuffel. Maar ook hierbij houd ik duidelijk wat ik fijn vind om te ervaren.
Een aanraking die ik gek genoeg juist altijd als fijn ervaar, dat is die van mijn huisdieren. Vind het heerlijk om ze te aaien, met hen te spelen en te kroelen.

De manier waarop ik het voor situaties duidelijk maak dat ik niet van aanrakingen houd, is door dit uit te spreken tegen de mensen met wie ik ben. Zeker bij nieuwe mensen is dit van belang om duidelijk te vermelden. Daarna hoef je het vaak alleen kort even te herhalen zonder er verder op in te gaan. Natuurlijk komen er soms wel vragen, zeker als mensen je wat beter hebben leren kennen. Die zullen het niet altijd direct begrijpen waarom je bepaalde voorkeuren hebt in hoe je met situaties omgaat.
Een voorbeeld die ik zelf hierin heb meegemaakt was een vrijgezellenfeestje met een groep vriendinnen. Bij het afscheid nemen ging iedereen elkaar langs om een knuffel te geven. Ik houd me daarbij afzijdig om alvast een kleine afstand te creëren. Omdat hier ook een paar nieuwe mensen bij waren, heb ik het aangegeven: "Ik ben niet van knuffels.” Hun directe reactie is om me dan een high five of fistbump te geven. Daarmee ging ik voor mezelf niet over de grens, dus dat accepteerde ik.
Hieruit volgde van een van de vriendinnen wel een terechte vraag. Of dit namelijk voor altijd zo blijft of dat dit kan veranderen? Ook dit heb ik voor mezelf al duidelijk. Het kan veranderen, maar voor het grootste deel blijft dit hetzelfde. Aanrakingen ervaar ik namelijk in het algemeen als niet prettig en dat zal niet zomaar veranderen.

Ik denk dat mijn grootste tip rondom het bewaken van je grenzen toch zal zijn: ervaring doet leren. Met tijd zal je voor ogen hebben hoe en waar je grenzen zijn in verschillende situaties. En of je deze nou op een fysiek lijstje zet, of op een mentale lijst, dat maakt niet uit! Je doet wat voor jou werkt!

Blijf lief voor jezelf, het leven is soms al zwaar genoeg.

Liefs Abby.

Voel je vrij om een reactie achter te laten.
Dit kan helemaal anoniem, je mailadres is niet zichtbaar.